permalink

0

Spoken column in openbare bibliotheek Den Haag 5-6-12

Op 5 juni 2012 een spoken column voorgedragen tijdens de Young Professional Immigratieviering in de Openbare Bibliotheek Den Haag.

Tekst spoken column:

Het Indiase Bollywoodechtpaar Abhishek Bachchan en Aishwarya Rai was in 2009 te gast bij Oprah Winfrey. De intro hiervan luidde als volgt: ‘They are the most famous moviestarcouple of the planet, have 5 billion fans all over the world… but you probably never heard of them before.’

De uitspraak deed me denken aan een steeds terugkerend onderwerp in Nederland: de zichtbaarheid van Hindoestanen.

Nu zijn alle Hindoestanen in Nederland natuurlijk niet wereldberoemd zonder dat iemand het weet. Maar uit cijfers blijkt wel dat Hindoestanen de grootste groep Surinamers zijn. Op Turken en Marokkanen na zijn zij de grootste allochtone groep. Bovendien zijn ze goed geïntegreerd op sociaaleconomisch terrein. Toch zijn er nog velen die Surinamers louter associëren met Creolen. Jongeren moeten nog vaak uitleggen dat zij zelf hier zijn geboren, dat hun ouders uit Suriname komen en de voorouders uit India. Hindoestanen lijken onzichtbaar.

De onbekendheid zou komen doordat weinig Hindoestanen werkzaam zijn in de media, amusement en sport. De achterliggende reden hiervoor is een behoefte aan financiële zekerheid. Hindoestanen migreerden vanuit India als contractarbeider naar Suriname. Zij zijn in staat geweest vanuit niets een heel bestaan op te bouwen. Aan de volgende generaties was de boodschap dan ook: werk hard, want hoe rijker, hoe meer bestaanszekerheid.

Maar er zijn meer redenen voor onzichtbaarheid. Een migratiegeschiedenis waarbij een volk zich in korte tijd heeft verspreid over drie continenten is per definitie complex. Kennisgebrek over de bevolkingssamenstelling in Suriname en de beeldvorming spelen ook een rol. Door hun uiterlijk worden Hindostanen eerder geassocieerd met India dan met Suriname. Dat klopt natuurlijk, maar Creolen hebben dit niet met Afrika.

Maar zijn Hindoestanen wel echt zo onzichtbaar? Integratie ‘Hindostani Stijl’ betekent integreren met behoud van cultureel erfgoed. Dit is interessant omdat de Hindoestaanse cultuur zeer verschilt met de autochtoon Nederlandse. Zet een sari tegenover een jurk, een biriyani tegenover een stamppot, Bollywood tegenover de Nederlandse filmcultuur, de Veda’s tegenover de Bijbel en het Holi-feest tegenover Pasen. De verschillen zijn enorm. Hoe kan dat onzichtbaar zijn? Hindoestanen zijn er kennelijk in geslaagd om hier toch een balans in te vinden. Dan kan ik alleen maar zeggen: well done!

En mogelijk is de discussie over een tijd achterhaald. Steeds meer jongeren van de tweede en derde generatie kiezen voor creatieve beroepen als kunstenaar, stand-up comedian, acteur, schrijver en ga zo maar door. Geheel op Hindostani Stijl wordt dit door velen voor the big break gecombineerd: overdag een baan voor financiële zekerheid en in de avonduren de creatieve dromen najagen. Wat ik maar wil zeggen: Hindoestanen zijn er! En ze zijn er helemaal klaar voor!

Een creatief beroep uitoefenen is echter niet altijd even makkelijk. Ondanks dat deze jongeren echte pioniers zijn, kunnen zij te maken krijgen met schurende werelden. De weg naar ontplooiing kan botsen met verwachtingspatronen. De vlucht naar emancipatie afgeremd door de omgeving. ‘Het is wel leuk dat je zingt, maar wanneer ga je een echte baan zoeken?’ Of: ‘Dansen doe je toch niet meer als je bent getrouwd? En nu we het toch daarover hebben, wordt het niet eens tijd om iemand voor je te zoeken?’

Het lijkt alsof we in zulke uitspraken de echo’s van onze voorouders horen. Laten we meteen even bij hen stilstaan. Vandaag vieren we 139 jaar bestaan van de Hindostaanse gemeenschap en herdenken we het leed uit de tijd van de contractarbeid.

Verhalen over de contractarbeiders uit India zijn indrukwekkend. Door de ruime aanwezigheid van verraad, verdriet en verscheurde liefdes, bevat dit alle ingrediënten van een groots epos. Ook ik hoorde ze in mijn jeugd. Wat was ik dan onder de indruk van de fysieke en mentale gesteldheid, en bijna bovenmenselijke doorzettingsvermogen. Vol trots drong het tot me door dat ik van deze sterke mensen afstam.

De situatie van onze voorouders was zwaar. Velen kwamen met de hoop op een prachtig land, en moesten vervolgens een bittere teleurstelling verwerken. Langzaam begonnen zij namelijk iets te beseffen: de dromen die zij koesterden, zouden nu niet uitkomen. Zij zouden hun dromen moeten doorschuiven naar de volgende generaties.

Als jullie willen, doe dan nu je ogen dicht (ik geef jullie een paar seconden om ze dicht te doen), en probeer je dan voor te stellen dat onze voorouders ons nu kunnen zien. Probeer je voor te stellen dat zij ons hier zien zitten in de bibliotheek. Ze zien dat de jongeren hier ongeveer net zo oud waren als zij toen ze de oceaan overstaken. Zij zien ook de mogelijkheden van de Hindoestaanse jongeren van nu. Het dringt tot hen door dat wij het resultaat zijn van de offers die zij hebben gebracht. Besef dan ook het volgende: door onze toekomstwensen na te jagen, maken wij ook hun dromen waar.

Het gaat niet om streven naar zichtbaarheid an sich, of voldoen aan verwachtingspatronen. Het gaat om zelfontplooiing, identiteitsontwikkeling en vrij zijn om te doen en worden wat je wil. Met de hoop daarop zijn onze pionierende voorouders ooit de zeeën overgestoken.

Dank voor uw aandacht!

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Required fields are marked *.


background