permalink

0

Sfeerimpressie: Bara op de Milan

Van idee naar pasgeboren concept ben ik in 2013 uitgegroeid tot een potige volwassene van 29 jaar, die het de vrouwen bijzonder lastig kan maken. Zie je maar eens te kleden voor een afspraak met mij. De tegenstrijdige condities zorgen voor hoofdbrekens leid ik af uit de voorbijgaande outfits. Vooral het schoeisel is een drama, want welke schoenen zijn geschikt om goed te kunnen lopen op het gras, maar tegelijkertijd hip en passend bij een omgeving vol van kijken en bekeken worden? De tweede onmogelijke voorwaarde voor een snelle keuze uit de garderobekast, zijn mijn onvoorspelbare temperatuurswisselingen.

De kenners hebben het misschien al door; ik ben het, jawel, de enige echte Milan: het grootste Haagse Hindoestaanse openluchtfestival in Europa. Ieder jaar in de zomer onthul ik mezelf aan het publiek vanaf het Haagse Zuiderpark. Maar dit jaar verschijn ik wat eerder, om tot u allen te spreken. Dat doe ik, omdat ook de Milan er trots op is onderdeel te zijn van de Hindoestaanse geschiedenis. Ga maar eens na, 140 jaar geleden kwamen onze voorouders bijeen in het emigratiedepot in Calcutta. 140 jaar later komen hun kleinkinderen en achterkleinkinderen bijeen op de velden van het Zuiderpark.

Bij mij kun je langskomen voor kunst & cultuur, business & entertainment, maar bovenal voor eersteklas tongstrelingen, alsof een zacht pittig veertje door je mond kietelt. Om hier optimaal van te genieten heb ik een culinaire route opgesteld. Maar deze wordt eigenlijk door geen enkele bezoeker gevolgd, omdat iedereen maar wat heen en weer loopt, en al naargelang de aanbieding op de menuborden vanzelf trek krijgt.

Toch raad ik je aan bij binnenkomst te beginnen met een starter: kleine ronde phulauri’s of bakbanaan met pindasaus. Bestel hierbij dan ook een saoto soep met flink wat hete sojasaus om je spijsverteringsvuur aan te wakkeren. Als je later echt trek hebt gekregen van het lopen, sluit je je aan in de rij voor een nasi of bamigerecht. Of durf eens te experimenteren: gooi wat pindasaus over een portie phulauri, voeg er wat kokos aan toe en creëer zo een roti-rol nieuwe stijl. Wie weet doe je nog een culinaire ontdekking. Wat je ook doet, vergeet niet om alles af te ronden met een fris glas dawet. Milan20121

Ik voel dat de echte kenner nu zit te popelen. Als een betweter die snakt naar een aai over de bol wil de kenner zijn vinger in de lucht steken en vragen:‘Maar hoe zit het dan met de bara?’

Ach ja, de bara, koningin onder de Hindoestaanse hapjes en lekkernijen, essentieel op alle feestelijkheden van belang. De bara ben ik allerminst vergeten. Sterker nog, dit hapje is zo belangrijk dat deze zelfs in mijn culinaire volgorde naar eigen inzicht mag worden toegevoegd. De bara voedt, verblijdt, verbroedert, maar is ook bijzonder troostend. Het verklaart waarom de vele bezoekers, die als bloedlichaampjes door mijn organisme stromen, na een lange dag wandelen, als een klont samenkomen bij de grootste barastands. Op dat moment is de behoefte aan de gefrituurde gemalen oerdibonen het grootst.

Waarom ik mijn observaties met u deel? Omdat ze van belang zijn. Omdat de standaardzinnetjes op websites en in persberichtjes mijn complexiteit geen recht aandoen. Omdat ik duidelijk wil maken dat ik veel meer ben dan een verzameling eettentjes en dansoptredens op een Haags grasveld. Omdat ook ik een plek verdien in het prominente rijtje van The Hague Festivals, net als Beatstad, Festival Classique of de Tong Tong Fair.

Neem het van me aan, ik heb het 29 jaar lang bestudeerd. Niet voor niets betekent mijn naam Milan ontmoeting. Ontmoetingen zijn de essentie van mij. De vele eettentjes, de optredens, de kunst en cultuur zijn allemaal een façade voor de werkelijke reden waarom steeds meer mensen, en ik heb het over tienduizenden, mij ieder jaar steeds weer bezoeken.

Voor de eerste generatie Hindoestanen gemigreerd naar Nederland in de jaren zeventig, is het een tocht vol verrassingen. Zo zie je opeens een oud-klasgenoot uit Nickerie die je al twintig jaar niet had gezien. Of de dochter van de zus van je moeders aangetrouwde neef die je nog vaag herkent van familiefeesten. Of was het nou de nicht van je moeders oom die in de verte ook verwant is aan je vader? Familiebanden van Hindoestanen zijn complex, maar op de Milan is dat een groot voordeel: je hebt meteen een onderwerp om over te praten. Voordat iedereen doorheeft hoe de familielijnen werkelijk lopen, is er zo een half uur voorbij. Voor ongemakkelijke stiltes hoef je niet te vrezen.

Voor jongeren is het een belevenis van geheel andere aard, voor hen is het kijken en bekeken worden, en tussendoor wat cultuur opsnuiven.

Al 29 jaar ben ik de ultieme aanschouwer van het driedaagse evenement en zie het verschil tussen de bezoekers die komen met een frisse blik en genieten van alles wat ik te bieden heb, en degenen die komen met gemengde gevoelens. Aan de ene kant verlangen ze ernaar om degenen van lang geleden weer te zien, maar hebben inmiddels ook zoveel levenservaring opgedaan dat ze bepaalde types juist willen vermijden.

Van een relaxt struinen over het gras is dus niet voor iedere bezoeker sprake. De tocht verandert voor sommigen in een soort James Bond route waarbij allerlei obstakels ontweken moeten worden.

Barhanti3

Zo zag ik een bezoeker bij de ayurvedische stand voor een polsdiagnose omdat hij de oorzaak van zijn overmatige gasvorming wilde achterhalen, verscheen om de hoek opeens die ex waaraan zijn vrouw een ongezonde hekel heeft, waardoor zijn bloeddruk pardoes in een ongezonde toestand terecht kwam.

Of wat dacht je van die twee jonge bezoekers. Heimelijk verliefd, begonnen ze elkaar stiekeme berichtjes te sturen over een mooie toekomst samen, om er vervolgens tijdens de Milan achter te komen dat ze familie van elkaar zijn. Voor hen veranderde de Milan van een ontmoetingsfestival in een ontwijkfestijn.

En toch komen de bezoekers jaarlijks massaal op me af. Want wat als die ene ontmoeting je leven verfraait, zonniger maakt of zelfs verandert? Een bezoek aan mij is als een date met het lot, omwikkeld in de Hindoestaans-Nederlandse identiteit van sarees, roti’s, Ramayana-afbeeldingen, Bollywoodfilms en Indiase muziek.

In ontmoetingen schuilen kansen. En ik Milan, toon mensen de waarheid over zichzelf, over de ander, over de diepte van hun relaties of het gebrek daaraan. Om met die vaak harde waarheid om te kunnen gaan is er de bara. De troostrijke ronde snack met een gat in het midden, gegarneerd met wat chutney, waarvan de voorraad bij de stands de hele avond toereikend is, en ik ervoor zorg dat de meest wanhopige bezoekers op wonderlijke wijze snel vooraan staan in de rij.

 

Deze column werd uitgesproken tijdens:

Een live-radio-uitzending vanaf de Milan op 28-7-2012 in het programma Aaina (radio Vahon 99.8 FM);
Als onderdeel van de Barhanti show in de Rijswijkse Schouwburg op 5-6-2013

 

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Required fields are marked *.


background