permalink

0

Eindelijk, een film over Hindoestaanse jongeren van nu!

In oktober 2011 vond de eerste editie van het Indian film festival The Hague plaats en was meteen een doorslaand succes met films als Noukadubi, Gangor en Fatso. Het festival probeerde een balans te vinden tussen mainstream Bollywoodfilms en meer kunstzinnige arthouse films, om zo de variëteit uit de immense Indiase filmwereld te laten zien. Voor veel bezoekers, die Indiase cinema over het algemeen louter associëren met Bollywood, was dit een openbaring. Het festival werd bezocht door een gemiddeld wat ouder publiek, maar een film die opvallend veel jonge bezoekers trok was Delhi Belly, een hilarische komedie vol vaart en dynamiek over jonge Indiërs. Eindelijk, leek het hoofdzakelijk jonge publiek te denken, eindelijk een film over jongeren!

Goed nieuws voor deze en andere jongere kijkers is de film Zindagi Na Milegi Dobara. Niet alleen is dit een film over jongeren van Indiase afkomst. De kracht van deze film is dat het echt gaat over jongeren van nu. Hindoestaanse jongeren uit Nederland zullen zich moeiteloos kunnen verplaatsen in de situaties van de hoofdpersonen.

Zindagi Na Milegi Dobara is een coming-of-age film en gaat over drie vrienden die tijdens een roadtrip door Spanje geconfronteerd worden met hun onzekerheden, angsten en emotionele bagage uit het verleden. Kabir (Abhay Deol), een welgestelde jongeman werkzaam bij zijn vaders bouwbedrijf in Mumbai, vraagt na een relatie van zes maanden zijn geliefde Natasha (Kalki Koechlin), een binnenhuisarchitect uit een eveneens rijke familie, ten huwelijk. Op papier zijn ze perfect voor elkaar en beide families zijn erg verheugd met de verloving. Voordat ze trouwen wil Kabir een vrijgezellentrip maken met zijn twee beste vrienden, Imraan (Farhan Akhtar), een copywriter werkzaam in Delhi die er eigenlijk van droomt schrijver te worden en Arjun (Hritik Roshan), een beurshandelaar werkzaam in London en door omstandigheden in zijn jeugd geobsedeerd door het verdienen van geld. Na wat gedoe en geregel beginnen ze hun reis in Barcelona.

De confrontatie met hun onzekerheden en angsten vindt plaats op verschillende niveaus. Zo moeten de drie vrienden elk een fysieke uitdaging uitkiezen om die vervolgens gezamenlijk  uit te voeren. Zo gaan ze diepzeeduiken terwijl Arjun niet kan zwemmen en doodsbenauwd is voor water. Ze gaan parachutespringen, waardoor het voor Imraan een noodzaak wordt zijn vliegangst te overwinnen. Voor de laatste en gevaarlijkste opdracht moet Kabir zichzelf verbijten om mee te doen met het stierenrennen in Pamplona.

Maar eigenlijk gaat het in de film om het overwinnen van dieperliggende angsten die bepalend zijn geweest voor de vorming van hun persoonlijkheid. Arjun, de workaholic, begint door de kennismaking met studente en duikinstructrice Laila (Katrina Kaif) in te zien dat hij zo druk is met het zeker stellen van zijn financiële situatie, dat genieten in zijn leven haast geen rol speelt en er veel aan hem voorbij is gegaan. De schijnbaar zorgeloze charmeur Imraan, droomt er eigenlijk van om schrijver te worden maar durft uit onzekerheid zijn werk niet uit te geven. Zijn onzekerheid wordt mede gevoed doordat zijn biologische vader, die ze opzoeken in Spanje, geen rol heeft gespeeld bij zijn opvoeding. Kabir, ten slotte, moet toegeven dat hij diep in zijn hart eigenlijk twijfels heeft bij zijn aankomende ‘perfecte’ huwelijk. Maar hoe moet hij dat kenbaar maken aan zijn dolgelukkige verloofde en (schoon)familie?

Uiteindelijk maken ze alle drie een emotionele groei door, waarbij hun vriendschap zich verdiept. De fysieke uitdagingen zijn een middel om af te rekenen met hun diepere angsten en daarna onbelast en met hernieuwde energie hun dromen na te jagen.

Hindoestaanse jongeren in Nederland maken doorgaans kennis gemaakt met Bollywood door hun ouders. Op het scherm zien zij een wereld vol Indiase acteurs en actrices in situaties waar vooral de ouders zich erg in kunnen herkennen. Deze films draaien vaak om keuzes ten aanzien van de geliefde of de familie. Gehoorzaam je je ouders of kies je voor de liefde? Menig jongere genoot en geniet nog steeds van deze Bollywoodfilms, maar als zij andere jongeren met een vergelijkbare belevingswereld willen zien, liggen Engelstalige films en sitcoms meer voor de hand. De levensstijl, de humor en situaties zijn dan herkenbaar. Om ook op te gaan in de Hindoestaanse identiteit is er gelukkig Bollywood, maar dat ligt toch verder van de eigen belevingswereld af. Maar nu is er eindelijk een film waar jongeren van de Indiase diaspora zich wereldwijd aan kunnen relateren.

De manier waarop het verhaal in Zindagi Na Milegi Dobara wordt verteld, is vergeleken met de aangezette dramatiek die we doorgaans terugvinden in Bollywoodfilms, vervangen door een subtiele, poëtische toon, die juist door de humor en het rustig voortkabbelende tempo een duidelijke boodschap achterlaat: durf te leven zoals jij dat wil.

De film maakt duidelijk dat vriendschappen steeds belangrijk zijn in het leven van jongeren, vooral als het gaat om bepalende keuzes waar vroeger alleen de familie betrokken was, zoals het kiezen van de huwelijkspartner. Echte vrienden zullen je waarschuwen als je ergens in het leven een verkeerde afslag dreigt te nemen.

Jongeren van nu, hebben dankzij hun (voor)ouders, meer vrijheid om zichzelf te ontplooien en verliefd te worden. Maar de dilemma’s waar zij mee kampen; een huwelijk die je eigenlijk niet wil, een baan die zoveel van je vergt dat je niet meer geniet van het leven, bang zijn voor het achterna gaan van je passie door angst om te falen, zijn eigenlijk universeel voor welke generatie dan ook. De kracht van Zindagi Na Milegi Dobara is dan ook dat iedere kijker, ongeacht welke leeftijd, er met een brede glimlach naar zal kijken.

Dit artikel verscheen eerder in OHM Magazine

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Required fields are marked *.


background