permalink

0

Editorial voor Kracht on Tour – ‘Like a girl’

we-can-do-it_darkwomen1Voor de derde editie van het magazine Kracht on Tour schreef ik het editorial met de titel: ‘Like a girl’.

Wie kent het Like A Girl-filmpje van Always niet? Op de vraag ‘What does it mean to you when I say: run like a girl?’ gedraagt een aantal jongvolwassen vrouwen zich als
aanstellerige wezens die allesbehalve snel rennen of hard gooien. Dan vraagt men
hetzelfde aan een jong meisje. ‘It means to run as fast as you can’, antwoordt ze strijdvaardig. Geconfronteerd met de uitspraak van de tienjarige, krijgen de vrouwen een brok in hun keel. We zien hier hoe beelden en stereotypen het zelfvertrouwen van een jonge vrouw kunnen beïnvloeden.

Verwachtingen en beelden uit je omgeving kunnen zonder dat je het door hebt, op
je leunen, drukken of net zo lang duwen tot je vergeten bent wat het kleine meisje
dat je ooit was ook alweer dacht.

Dit kan gebeuren op vele vlakken en lang niet altijd met slechte bedoelingen. Denk
bijvoorbeeld aan verwachtingen die je ouders kunnen hebben, omdat zij zelf hard
hebben gewerkt om hun kinderen het beste te geven.

Over dat laatste kan ik meepraten. Ik kom uit een familie vol doorzetters die nooit
bevreesd waren om oceanen over te steken om vooruit te komen. Mijn voorouders
komen uit India, mijn ouders zijn opgegroeid in Suriname, zelf ben ik geboren in
Nederland. In Almelo om precies te zijn.

Er was veel ruimte voor ontplooiing en stimulering. Als ik vroeger als klein meisje
aan mijn ouders vertelde dat ik minister, dokter of schrijver wilde worden, namen
zij dat heel serieus. Zij lachten niet om die fantasievolle dromen van hun dochter, nee,
mijn vader zei: ‘Als dat is wat jij wilt dan moet je er ook voor gaan’.

En dat heb ik gedaan. Onlangs is mijn debuutroman Vervoering uitgebracht bij
uitgeverij De Geus. Mijn roman gaat over vier generaties die zich begeven in India,
Suriname en Nederland. Het is fictie, maar gebaseerd op mijn eigen geschiedenis en die van vele andere Hindoestaanse Nederlanders. Ik kwam er tijdens het schrijven achter dat de vrouwen die in Suriname op de plantages moesten werken, ontzettend sterk waren. Ze moesten wel, het was doorzetten of opgeven. Dat gegeven heb ik bewust gebruikt, om de kracht van vrouwen te laten zien. Het boek heet Vervoering, omdat de personages in vervoering raken door hun eigen toekomstdromen
en de wens om groots en meeslepend te leven.

Door dit boek te gaan schrijven, heb ik ervoor gekozen om mijn eigen grootse en
meeslepende dromen na te jagen. De dromen die ik ook als klein meisje al had. In deze voor mij nieuwe wereld als schrijfster, is het voor een debutant knokken om door te breken. Als ik me daardoor soms geïntimideerd voel, spreek ik mezelf toe: ‘Geloof in je eigen verhaal, in je eigen kracht’. En dat werkt, ik heb het podium gepakt.

Tegen alle vrouwen zou ik willen zeggen: vergeet nooit de kracht van je eigen stem,
durf daarmee naar buiten te treden. En laat niets en niemand je wat aanpraten, alsof je het niet zou kunnen. Run like a girl!

Het hele magazine van Kracht on Tour is hier te lezen.

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Required fields are marked *.


background